Poduszka bezpieczeństwa
Pieniądze odłożone na dłuższy trudny okres — utratę dochodu, chorobę, przestój w firmie. Zwykle kilka miesięcy podstawowych kosztów życia, trzymane tak, żeby były dostępne.
Inaczej: poduszka finansowa, fundusz awaryjny
Poduszka bezpieczeństwa to zapas pieniędzy na sytuację, która trwa dłużej niż jeden nagły wydatek: ktoś traci pracę, choruje, firma ma kilka słabszych miesięcy z rzędu. W odróżnieniu od pierwszego bufora finansowego, który łata pojedynczą dziurę, poduszka ma utrzymać dom przez kilka miesięcy i dać czas na spokojne decyzje.
Liczy się ją od kosztów, nie od dochodów. Punktem wyjścia jest to, co dom musi płacić także w słabszym okresie: mieszkanie i rachunki, jedzenie, leki, raty, podstawowe wydatki na dzieci — bez wakacji i większych zakupów. Najczęściej mówi się o 3–6 miesiącach takich kosztów. Własna firma, jedno źródło dochodu, kredyt czy długi proces szukania pracy przesuwają tę liczbę w górę, stabilna praca i niskie koszty — w dół.
Poduszka nie ma zarabiać, ma być dostępna. Dlatego trzyma się ją na koncie oszczędnościowym albo w detalicznych obligacjach skarbowych, a nie na rynku akcji, gdzie w najgorszym momencie może być warta mniej. Zamiast pytać, ile „powinna” wynosić, warto sprawdzić, na ile miesięcy wystarczy ta, którą już masz — i budować ją etapami: miesiąc, trzy, sześć.
